UTRECHT - De rechtbank Midden-Nederland veroordeelt een 47-jarige man tot een gevangenisstraf van 13 jaar en 8 maanden. De verdachte is volgens de rechtbank, als onderdeel van een criminele organisatie, onder andere schuldig aan medeplichtigheid aan een moord in Steenbergen en een moord in Amersfoort in 2014. Het Openbaar Ministerie (OM) verdacht de man ook van betrokkenheid bij andere moorden, maar dat kan volgens de rechtbank niet wettig en overtuigend bewezen worden.


Vijf moorden


Het opsporingsonderzoek, genaamd Lucifer, dat heeft geleid tot deze strafzaak betreft een overkoepelend politieonderzoek naar de betrokkenheid van de verdachte bij de moorden op vijf personen. Het gaat om twee moorden in Houten in 2011, twee moorden in Amersfoort in 2014 en een moord in Steenbergen in 2014. De betrokkenheid van de verdachte bij deze moorden is door het OM in verschillende juridische varianten ten laste gelegd: medeplegen, medeplichtigheid en voorbereidingshandelingen.

Medeplichtig aan twee moorden


De rechtbank oordeelt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan medeplichtigheid aan een moord op 20 januari 2014 in Amersfoort. Uit het dossier volgt dat de verdachte in de dagen voorafgaand aan de moord bezighield met voorverkenningen en observaties, onder andere bij de plaats delict en de woning van het slachtoffer. Met de verrichte voorverkenningen door de verdachte is informatie ten behoeve van de moord verkregen en ook verschaft. Dat er geen concreet bewijs is voor het daadwerkelijk verschaffen van informatie aan de uiteindelijke schutter, doet aan deze conclusies niets af. De rechtbank veroordeelt de verdachte voor medeplichtigheid aan deze moord.

De verdachte heeft zich ook schuldig gemaakt aan medeplichtigheid aan een moord op 14 april 2014 in Steenbergen. Ook bij deze moord was het de verdachte die zich in de periode voorafgaand aan de moord bezighield met voorverkenningen en observaties. Daarnaast ontving de verdachte in deze periode informatie over de locatie van het slachtoffer door apparatuur die onder zijn auto was geplaatst. Deze bijdrage van de verdachte in de voorbereiding is ook hier van voldoende gewicht om hem als medeplichtige aan te merken.


Vrijspraak andere moorden


De verdachte wordt vrijgesproken van betrokkenheid bij twee moorden in Houten in 2011 en een moord in Amersfoort op 1 december 2014. Het dossier bevat volgens de rechtbank onvoldoende concrete aanwijzingen waaruit kan worden afgeleid dat de verdachte als medepleger of als medeplichtige bij deze dubbele liquidatie betrokken was.

Het plegen van voorbereidingshandelingen voor een moord in Amersfoort op 1 december 2014 kan eveneens niet bewezen worden. Dit komt omdat de rechtbank op basis van het dossier niet kan vaststellen dat de verdachte voorwerpen tot zijn beschikking heeft gehad die een rol hebben gespeeld bij de uitvoering van de moord.

Bewuste keuze


Moord behoort tot de ernstigste feiten die in onze strafwetgeving strafbaar zijn gesteld. Een moord in de vorm van een liquidatie door een georganiseerde criminele organisatie geeft aan die ernst een extra lading. De verdachte wordt in deze zaak niet vervolgd voor het lidmaatschap van een criminele organisatie, maar dit lidmaatschap weegt wel strafverzwarend bij het bepalen van de op te leggen straf. De verdachte heeft er immers kennelijk bewust voor gekozen om deel uit te maken van een organisatie die zich mede bezighoudt met het uitvoeren van liquidaties, en heeft ook aan meerdere liquidaties een concrete en essentiële bijdrage geleverd.

Gevangenisstraf


De maximaal op te leggen straf voor de bewezenverklaarde feiten in deze zaak is een gevangenisstraf van 26 jaar en 8 maanden.

De verdachte is in een eerder onderzoek veroordeeld tot 13 jaar cel voor (onder meer) feiten die raken aan de voorbereiding van liquidaties, maar in die zaak is hij niet verantwoordelijk gehouden voor de daadwerkelijke dood van slachtoffers. In deze zaak heeft de rechtbank wel een concrete rol vastgesteld van de verdachte bij het overlijden van twee personen. Dat rechtvaardigt het opleggen van een gevangenisstraf van aanmerkelijke duur naast de straf die in de eerdere strafzaak al is opgelegd.

Omdat de verdachte de feiten waar het in deze zaak over gaat, heeft gepleegd vóór zijn eerdere veroordeling, moet op basis van de wet de eerder opgelegde straf worden afgetrokken van het strafmaximum. Dit betekent dat de maximale gevangenisstraf die de rechtbank in deze zaak nog kan opleggen 13 jaren en 8 maanden bedraagt. Gelet op de ernst van de feiten, acht de rechtbank de maximaal op te leggen straf ook passend en geboden. Een kortere straf doet geen recht aan de ernst van de feiten.